Ahhhhh, var að sporðrenna morgunpönnsunni minni með ferskum jarðaberjum og ab-mjólk með karamellusírópi.  Svart kaffi með einni töflu af canderel út í  - alltaf jafn sjúklega gott!  

Dagurinn í dag (ath ég er með 170g í prótein og ávöxt í öll mál af því ég er ólétt):

M:  Prótein:  30g sojamjöl, 1 egg, 320g ab-mjólk -  Ávöxtur:  240g jarðaber og epli

H:  Prótein:  120g rækjur og egg, 200g ab-mjólk -  Grænmeti:  240g salat, gulrætur, tómatar, 30g hveitikím
      Fita: 15g mayones - Ávöxtur:  240g epli

K:  PR:  120g kjúklingur, 200g ab-mjólk  - Grænmeti:  360g salat, gúrka, tómatar, gulrætur (hrátt) og 120g púrra, sveppir,        paprika (steikt) og 15g hveitikím -  F:  30g kokteilsósa -  Ávöxtur:  240g epli

Á milli drekk ég svo vatn, sykurlaust gos eða te/kaffi

Hér eru nokkur atriði sem geta leitt til falls:

- Þörfin fyrir að hafa alltaf rétt fyrir sér - hræðast mistök

- Vera of frakkur/montinn - finnast maður hafa algjörlega náð tökum á þessu

- Verða of sjálfsöruggur eftir góðan árangur, gleyma takmörkunum sínum og hafa falska öryggistilfinningur

-  Vera þunglyndur og gera ekkert í því

-  Vorkenna sjálfum sér, einbeita sér að því neikvæða, gleyma að vera þakklátur

-  Vera fullkomnunarsinni eða vinna yfir sig, ekki leyfa sér að gera mistök og verða brothættur af þreytu

- Vera óþolinmóður, vilja niðurstöður strax og alltaf vilja fara sinn veg

- Vera gagnrýninn og dómharður á sjálfan þig, setja markið of hátt og óraunsær í væntingum

- Vanda sig ekki í samskiptum við sjálfan sig og aðra, ekki vera heiðarlegur við þig og aðra í sambandi við tilfinningar þínar, vilja/geta ekki deilt með öðrum

- Einangra þig og verða einmana

- Hætta að njóta þess að vera í fráhaldi

-  Ekki taka ábyrgð á sjálfri/sjálfum þér en í staðinn ásaka aðra

(þýtt úr bæklingi frá ACORN meðferðarmiðstöð fyrir matarfíkla)

Eigið góðan sunnudag!!

 

Eftir tvær vikur í fráhaldi hrasaði ég en reis aftur upp viku seinna og í dag er dagur 4.  Ég hef oft hrasað s.l. 3 ár en það líður æ styttri tími á milli þess sem ég vil halda áfram og ég tel mig þess vegna hafa verið að vaxa aftur í áttina að lífi í stöðugu fráhaldi. Ég fann rosalega fljótt núna þegar ég datt úr út prógramminu hvað það hafði neikvæð áhrif á mig líkamlega að borða hvað sem var og svo fylgdi verri andleg líðan í kjölfarið.  Ég er þess vegna mjög glöð að hafa náð að byrja aftur.  

Og hvað er ég svo að gera til að fyrirbyggja fleiri föll?

1.  Ég las aftur langan og mjög góðan bækling sem mér áskotnaðist einu sinni um föll matarfíkla - hvað gerist i undirbúningsferlinu, hvar liggur þráhyggjan (sem er auðvitað mismunandi á milli fólks en þó oft ansi svipuð) og hvað er til ráða.

2.  Ég er að lesa bók sem heitir mátturinn í núinu sem er góð lesning - allt sem hjálpar mér til að vera í núinu en ekki fortíðinni eða framtíðinni finnst mér hjálpa

3.  Ég fókusera á það hvað það er frábært að þurfa ekki að velta því fyrir mér hvað og hvenær ég ætla að borða - ég ákveð það daginn áður, kíki í bókina mína fyrir hverja máltíð og málið er dautt.  Þetta er besta leiðin sem ég hef kynnst til þess að láta mat verða minna atriðið í lífi mínu - og í kjölfarið koma fleiri hlutum inn í líf mitt.  Í leiðinni get ég verið 100% viss um að ég er að léttast/standa í stað og að barnið í maganum er samt að fá það sem það þarf.

4.  Ég skype-ast daglega við stuðningsaðliann minn á Íslandi, yfirleitt bara stutt til að fá smá tengingu og það heldur mér við efnið.

5.  Ég forðast og ýti burt hugsunum sem snúast um samanburð við annað fólk en þær eru í 99% tilfella mín leið til sjálfniðurrifs, frekar en upphafningar fyrir mig.  Í staðinn reyni ég bera mig saman við mig og horfa á hverjar framfarirnar hafa orðið hjá sjálfri mér.  Ég þarf jú ekki að búa með mikið fleirum en sjálfri mér, mínum hugsunum, tilfinningum og gjörðum haha

Og hvað er ég svo að borða?
Í morgun fékk ég æðislegan shake, úr ab-mjólk og frosnum jarðaberjum sem ég sætti með smá canderel.  Síðan borðaði ég salat með feta, hveitikim með smjöri og skinku og ab-mjólk með epli út í í hádeginu.  Í kvöld verður svo stórt salat, egg og beikon, steiktur rauðlaukur og paprika og mayones sem sósa.  Í eftirmat ab-mjólk og epli ...namm...

Eigið frábæran dag í ykkar heilsuheimi

Jæja, tíminn líður hratt og mér líður vel í fráhaldinu mínu og óléttan gengur vel, bráðum komnar 22 vikur!  Er búin að finna fyrir hreyfingum í þónokkurn tíma en í fyrsta skipti í gær gat ég fundið fyrir spörkum utan frá - það verður æ raunverulegra að eftir smá tíma mun spretta barn út úr kúlunni :-)

Framan af degi finnst mér yfirleitt mjög auðvelt og gott að vera í fráhaldi og ekki mikið mál að undirbúa matinn minn. Stundum upplifi ég aftur á móti mikla gremju þegar ég er að elda kvöldmat.  Þá er ég yfirleitt orðin þreytt eftir daginn og finnst stundum ótrúlega pirrandi að geta ekki bara skellt einhverju tilbúnu á borðið.  Þá pirrast ég líka oft út í manninn minn fyrir að vera ekki klárari að elda og oft á tíðum er heilinn á mér á suðupunkti svona milli hálf sex og hálf sjö.  Ég er búin að vera að skoða þetta þar sem að ég vil breyta þessu.  Hef skoðað þetta áður og reynt að breyta en held að vegna óþolinmæði hafi það ekki alveg tekist ennþá. En eg er orðin mjög meðvituð um þetta sem er alltaf fyrsta skrefið!  Og hvernig ætla ég svo að breyta þessu?

- Ég ætla að minna sjálfa mig á að það er gott og borgar sig að eyða tíma í sjálfa sig með því t.d. að elda eins hollan mat og völ er á - eitthvað sem lætur manni líða vel á líkama og sál.

- Ég ætla að reyna að iðka þolinmæði þegar maðurinn minn hjálpar mér/eldar sjálfur þar sem hann hefur hundrað sinnum minni reynslu og þekkingu á matargerð.  Að leiðbeina honum með þolinmæði er held ég eina leiðin til að hann haldi áfram.

- Ég ætla að minna sjálfa mig á að þó það geti verið þægilegt að fá eitthvað tilbúið, þá veitir það manni bara stundargleði, á meðan í fráhaldinu er ég að byggja upp og sjá fram á lengri tíma heilbrigði og vellíðan.

- Ég ætla að reyna að upplifa matargerðina sem eins konar hugleiðslustund fyrir mig þar sem ég róa hugann eftir daginn og hugleiði á betri líðan með því að elda hollt

- Ég ætla að minna mig á hvað mér var farið að líða vel líkamlega og andlega eftir ár i fráhaldi og 30kg léttari.  Þetta ár og sú líðan verður komin áður en ég veit af ef ég tek áfram einn dag í einu.
 
Læt þetta nægja í dag - eigið góðan dag í ykkar heilsuveröld :-) 

Ég átti soðið blómkál, steinseljurót og gulrætur í ísskápnum í gær og ákvað að gera eitthvað skemmtilegt við það með kjúllanum sem ég var með í kvöldmat.  Útkoman kom skemmtilega á óvart! 

Ég skellti soðna grænmetinu öllu á wok-pönnu, steikti upp úr ólífuolíu, sjávarsalti og slatta af TIMIAN.  Þetta varð svona pínu "krispí" og alveg ferlega gott!  Ég hafði svo steikt kjúklinginn upp úr engifer- og karrýdufti og svo var ferskt salat með úr salatblöðum, tómötum, gúrku, gulrótum og papriku.  Fitan var í formi 30g mayones með sítrónubragði.  Restin af familíunni fékk svo hrísgrjón með (sem ég sleppi) og svo borðuðum við fersk bláber og jarðaber í eftirmat ýmist með ab-mjólk eða grískri jógúrt yfir.  Lúxus!

Jæja, þá er dagur 4 runninn upp og ég var að sporðrenna morgunpönnukökunni minni sem bragðast lystavel!  Í gær var smá áskorun þar sem ég þurfti að fara i sykurþolspróf út af óléttunni, en í landinu þar sem ég bý núna fara allar konur með BMI gildi yfir 30 í sykurþolspróf.  Blóðþrýstingurinn, súrefnismettun og hjartsláttur var líka skoðaður  - Og viti menn, allt kom vel út

Tvær fráhalds-áskoranir þurfti ég aftur á móti að yfirstíga í gær - Sú fyrri var sú að ég var fastandi og borðaði ekki morgunmat fyrr en eftir prófið eða kl.12.30.  Ég var auðvitað orðin ansi svöng, hafði ekki borðað síðan 19.30 kvöldið áður og langaði mikið í brauðið sem mér var boðið í lok rannsóknarinnar.  En ég borðaði bara nestið mitt á heimleiðinni og þar með hvarf brauðlöngunin - Sigur 1.

Hin áskorunin var svo sú að á vigtinni á spítalanum vigtaðist ég 4.5 kg léttari í fötum, heldur en ég hafði vigtað mig án fata á minni vigt hérna heima þremur dögum áður.  Og þá fór nú aldeilis hausinn af stað........Ég ákvað svo aftur á móti með stuðningsaðilanum mínum að vigta mig aftur á vigtinni hérna heima í morgun og þar var ég 1 kg léttari en fyrir þremur dögum, sem ég held að sé raunhæft.  Það er aftur á móti spurning hvort ég verði ekki að fara að fjárfesta í nýrri vigt ef hún sýnir nokkrum kílóum meira en stóra vigtin á sjúkrahúsinu.....En ég hélt áfram í fráhaldi og lét þetta vigtarrugl ekki segja mér að ég þyrfti þess ekki - Sigur 2.

Ég ætla að halda áfram að njóta fráhaldsins og vera þakklát fyrir að rannsóknin í gær kom svona vel út.

Eigið frábæran dag!! 

Ég er búin að fara svo margar hringi með þessi heilsumál og nú fór ég einn snöggan á vikunni síðan ég byrjaði að blogga.

Ég er búin að vera of þung alla tíð, fyrir utan örstutt tímabil á ungiingsárunum þegar ég fór nánast niður í kjörþyngd með svakalegri megrun og rosalega mikilli hreyfingu. En samtímis þess að vera of þung hef ég líka verið í megrun síðan ég var 9 ára.  Ég hef tekið rosalega margar rispur í hreyfingu og var lengi vel alltaf á milli 90 og 100 kg með því að stunda mikla hreyfingu með en náði aldrei að halda mataræðinu í lagi nema í x langan tíma í einu - stundum langan stundum stuttan - en með allri þessari hreyfingu hefði ég orðið léttari ef ég hefði haft þá stjórn á mataræðinu sem ég vildi alltaf.

Það komu síðan nokkur tímabil þar sem ég gat ekki getað hreyft mig svona mikið, ég sleit liðbönd, missteig mig eða eitthvað kom upp á og þá hef ég þyngdist ég mjög hratt og varð mest 117 kg. Samt fékk ég alltaf kraftinn aftur til að halda áfram en smám saman hef ég hætt að fá hann, gefist fljótar upp og það er bara af því ég er búin að upplifa þennan rúnt upp og niður svo rooooooooosalega oft. Ég er heldur ekki að tala um að borða einum bitanum of mikið eða lítið heldur finnast ég algjörlega missa stjórn og á mómentinu vera alveg sama.  Inn á milli koma svo aftur alltaf góð tímabil þar sem ég hef stjórn, en þau eru einfaldlega ekki nógu löng til að ég nái ekki að þyngjast á milli.  


Ég held að ég muni alltaf þurfa að gera málamiðlun við sjálfa mig í þessum málum, annað hvort að samþykkja og sætta mig við að þetta gangi svona upp og niður og að ég komist ekki endilega nokkurn tima í ídeal þyngd (sem er hugarfar sem ég hef oft tamið mér i gegnum árin og sætt mig við) eða að vera á mjög nákvæmu mataræði sem ég get treyst að virkar fyrir mig.  Mataræðið er síðan ekki allt, heldur verður maður að vinna í andlega þættinum líka til að ná hugarró.  Það er gífurlega algengt að fólk með fíknir sé með (vott af) ofvirkni, annað hvort líkamlegri eða huglægri og þess vegna mjög mikilvægt að finna leið til að róa hugann (með öðru en mat eða óverdós af hreyfingu).

Ástæðan fyrir því að ég leita alltaf aftur í fráhald er að þegar ég var fyrst og heilt ár í fráhaldi þá leið mér betur en nokkru sinni og mér fannst ég vera að taka þátt í lífinu á nýjan hátt, heilbrigðari og frjálsari. Frjálsari m.a. út af því að missa algjörlega þessa löngun í e-ð sætt eða óhollt - eitthvað sem ég hafði aldrei áður upplifað. Og þess vegna sannfærðist ég um það hvað t.d. sykur kveikir rosalega löngun hjá mér í meira. Þegar ég sleppi honum og annarri sterkju hverfur löngunin, smám saman.
 
Aftur á móti hefur mér stundum þótt erfitt félagslega að vera í fráhaldi en á þessu fyrsta ári var ég alveg komin með húmorinn fyrir því, fókuseraði bara á að hitta fólkið en ekki matinn þegar ég fór i boð og það var ekki orðið neitt mál....Smám saman varð matur einfaldlega minna atriði í lífi mínu og oft borðaði ég bara til að hafa brennsluefni - í raun eins og ég vil upplifa mat, þó mér finnist og muni alltaf finnast gaman að elda og borða flottan mat þegar maður er í þannig stuði! :)

Ég veit að þessi tilfinning sem ég man eftir frá því þarna fyrsta árið í fráhaldi er svo sterk í mér og þess vegna langar mig alltaf þangað aftur.  Þess vegna er ég búin að hafa samband við stuðningsaðila og mun byrja aftur á mánudaginn :)   Aftur á móti er auðvitað ekkert víst að ég fari nokkuð að léttast fyrr en mörgum mánuðum eftir að ég er búin að eiga en ég get allavega verið viss um að vera ekki að þyngjast i fráhaldi, en annars er ég hrædd um að ég yrði þyngri en nokkru sinni eftir meðgönguna ......Aðeins að fara yfir þetta fyrir sjálfa mig svona í leiðinni - en nú vitið allavega pælingarnar mínar - kannski hjálpa þær einhverjum :)

I dag var frídagur í öllum skilningi.  Ég fór í bæinn í morgun með manninum mínum og stelpuskottinu og þar gengum við um í 2 og hálfan tíma.  Þar fórum við svo á kaffihús í hadeginu og ég fékk mér brauð með hummus og grænmeti. Morgunmaturinn var egg og beikon (í hófi) og ein ristuð brauðsneið.  Eftir hádegið og í kvöld hef ég aftur á móti borðað dálítið af óhollustu en það var meðvituð ákvörðun og ég hlakka bara til að halda áfram á morgun með eingöngu hollustu á matseðlinum.  

Ég dett oft í þann pitt að fókusera á það sem ekki er í lagi hjá mér í lífinu, í stað þess að fókusera á það sem er í lagi.  Nú ætla ég að skrifa niður 10 atriði sem eru jákvæð í lífi mínu, svona til að minna mig á það hvað ég er í raun heilbrigð og heppin  

1. Ég á góðan mann, góða dóttur, annað barn í maga og tvær kisulórur - og yfirleitt ríkir ástúð á heimlinu
2. Mér voru gefnir hæfileikar í vöggugjöf sem ég hef fengið tækifæri til að nýta með löngu námi og svo farsælum starfsferli 
3. Ég á margar og góðar vinkonur (og nokkra vini:)
4. Ég hef átt það til að fara í þunglyndi en smám saman lært á sjalfa mig og þakka fyrir að hafa verið opin fyrir því í seinni tíð að leita mér hjálpar.  Smám saman hef ég lært að bregðast fyrr við þegar ég fæ einkennin og forðast     aðstæður og álag sem leiða til þunglyndis.
5. Ég hafði tækifæri til að taka langt fæðingarorlof þar sem ég fékk mikinn tíma með dóttur minni og ráð til að hugsa hvert ég vildi stefna í sambandi við vinnu
6. Mér hefur alltaf þótt gaman að hreyfa mig en þegar ég var í fráhaldi datt hreyfing niður hjá mér.  Núna hlakka ég til að halda áfram að hreyfa mig og styrkja og er búin að skora á systur mína og mágkonu að ganga Laugaveginn með mér sumarið 2012 - eitthvað sem mig hefur alltaf dreymt um að gera.
7. Dampurinn hefur oft dottið niður hjá mér þegar kemur að sjálfsrækt á líkama og sál en alltaf finn ég viljann og kraftinn smám saman til að halda áfram 
8. Ég get verið sæt þó ég sæ ekki í kjörþyngd 
9. Ég er frábær kokkur
10. Ég er dugleg

Úff, þetta var pínu erfitt - en svei mér þá ef þetta er ekki bara allt satt!  Mæli með´essu

Morgundagurinn:

Morgunn:  Ab-mjólk með 1/2 epli og 1/2 peru.  Ein ristuð brauðsneið með smjöri, osti og gúrku.  Koffeinlaust kaffi/te

Mið-morgunn:  Ávöxur

Hádegi:  Salat úr salatblöðum, gúrku, tómötum og gulrótum.  Mozzarellakúla, skinka og ristuð brauðsneið m. smjöri

Eftir hádegi:  Miðlungsstór skál m jarðaberjum og 1/2 peru

Kvöld:  Steiktur fiskur, soðnar kartöflur (2 meðalstórar) og gulrætur.  Ferskt salat.

Kvöldsnakk:  Ávöxtur

Það gekk svona líka vel í dag, allt samkvæmt áætlun   Maturinn var 100%, ég sinnti andanum lika og fór í 30 mín göngu. Líðanin var fin en ég fann þó alveg fyrir svengd og hefði t.d. mjög verið til i ávöxt á miðjum morgni.  Ég ætla þess vegna að bæta einum ávexti/öðrum hollum millibita við á miðjum morgni.  

Ég ætla að hafa morgundaginn opinn og þar sem ég verð á þvælingi með fjölskyldunni en mun gefa skýrslu eftir daginn hvernig gekk.

Gangi ykkur vel dúfurnar mínar

 

Í dag er ég ólétt að barni nr.2 en ég átti fyrsta barnið fyrir tveimur árum.  Árið áður en ég varð ólétt léttist ég um rúm 30kg með því að vera í svokölluðu “fráhaldi”.  Með fráhaldinu meðhöndlaði ég ofátið sem fíkn, tók út öll þau efni í mat sem gætu valdið fíkn, vigtaði þrjár máltíðir á dag og borðaði ekkert á milli mála.  Á sama tima vann ég i andlega þættinum sem var mjög tímabært og þar fékk ég að sjá að mjög oft fylgdi ofátið mitt tilfinningalegum sveiflum.
 

Stuttu áður en ég varð ólétt hafði ég breytt fráhaldinu mínu, farið út úr þessum gifurlega stífa ramma og þegar ógleðin, hormónaflæðið og allt sem fylgir óléttunni brast á hafði ég ákaflega litla lyst á fráhaldsmatnum sem mér annars hafði þótt mjög góður.  Ég fór smám saman að borða meiri kolvetni, sækja meira í sykur og unnar vörur og í stuttu máli þyngdist aftur um u.þ.b. 25kg.  Á sama tíma og í kjölfarið brast á gifurlegt sálrænt niðurrif þvi mér fannst ég hafa brugðist sjálfri mér og öðrum.  Það sem ég átti erfitt með að sætta mig við í tengslum við þetta niðurrif var að mér fannst ég hafa farið inn í hugsunarhátt í fráhaldinu að það væri nr.1, 2 og upp í 10 í lífinu og ef það brygðist þá yrði allt ómögulegt.  Á sama tima gerðist margt erfitt í mínu lífi, ég t.d. missti móður mína á meðgöngunni og systir mín var alvarlega veik á sama tima.  Þrátt fyrir þessar erfiðu aðstæður og að vera að berjast á fleiri en einum stað i einu, þá gat ég ekki gefið sjálfri mér “break” að hafa dottið út úr fráhaldinu.  Þessi staðreynd hefur leitt til þess að ég upplifi mig fara inn i annars konar þráhyggju þegar ég er í fráhaldi og þess vegna hef ég átt erfitt með að halda mig í því prógrammi.
 

Frá því að ég eignaðist fyrsta barnið, eða í tvö ár flakkaði ég aftur á móti inn og út úr fráhaldsprógramminu og upp og niður i þyngd.  Ég sveiflaðist á milli þess að finnast það hið eina rétta fyrir mig og finnast ég vera vaxin frá því. 
 

Í haust fluttist ég svo til útlanda og hér fyrirfinnst ekki sambærilegt fráhaldsprógramm og ég var í.  Til að byrja með leitaði ég stuðnings frá Íslandi en eftir að ég varð ólétt upplifði ég það sama og á fyrri meðgöngunni – ég gat varla komið niður fráhaldsmatnum og fannst þetta allt hundrað sinnum erfiðara.  Ég hætti því í fráhaldi en það sem ég hafði lært frá fyrri óléttunni var að fara ekki í sama óstöðvandi niðurrifið og þá.  Það eitt og sér er mikill sigur fyrir mig og segir mér að sjálfsmynd mín byggist ekki eingöngu á þvi hvað ég er þung hverju sinni eða hvernig mér gengur í matarprógramminu mínu.

Nú hef ég í hyggju að búa til prógramm með kunnáttunni og reynslunni í þessum efnum sem ég tel að henti mér í dag.  Ég hef það að stefnu að þyngjast ekki um mikið meira en 5kg það sem eftir lifir meðgöngunnar en til þess að það verði að veruleika þarf ég að veita sjálfri mér aðhald bæði á likama og sál.

Hvar og hvernig ætla ég að sækja mér stuðning?

1.    Ég ætla að blogga – Það hjálpar mér að vera í deginum í dag, vera heiðarleg við sjálfa mig og gerir mér auðveldara að sjá hvað mér hefur áunnist og hvað betur mætti fara

2.    Vera í sambandi vini sem eru í svipuðum aðstæðum eða á annan hátt veita mér stuðning

3.    Ég ætla að styðjast við siðuna http://babyfit.com þar sem m.a. má finna tillögur að hollum matseðlum á meðgöngu sem henta þínu líkamsástanid

4.    Ég ætla að gera mataráætlanir fyrir næsta dag en ef ég bregð eitthvað út af þeim ætla ég ekki að fara í stjórnlaust sjáfsniðurrif

5.    Ég ætla að rækta hugann samhliða likamanum með amk hálftima andlegri vinnu á dag t.d. hugleiðslu eða lestri um uppbyggilegt efni

 
Mataráætlun morgundagsins:

Morgunn:  Eggjakaka úr 2 eggjum og smá mjólkurdreitli, 1 stór ostsneið, 1 tómatur. Miðlungsstórt epli. 

Hádegi:  Salat úr salatblöðum, gúrku, tómötum og gulrótum, mozzarellakúla.  Gróft rúnstykki með smjöri og skinku

Eftirmiddagur:  Meðalstór skál af melónu

Kvöld:  Grillaður kjúklingur (uþb 170g), salat úr salatblöðum, gúrku, tómötum og gulrótum.  Franskar úr rófum og 2 msk mayones

Kvöldsnakk:  Meðalstór skál af ferskum jarðaberjum og frosnu mangó, 3 msk grísk jógúrt

Vatnsdrykkja yfir daginn:  1.5l

Hreyfing:  amk 30 mín ganga

Andleg vinna:  30 mín hugleiðsla og lestur

Gaman gaman - Gangi okkur vel á morgun

Eftir langt blogghlé hef ég ákveðið að mæta aftur til leiks.  Ég var virkust sem bloggari frá 2006-2007 og notaði þá bloggið til stuðnings á leið minni að léttara og heilbrigðara lífi.  Núna ætla ég að nota bloggið í sama tilgangi og skrifa um leiðirnar sem ég þekki, nota og er að kynnast til að ná meira heilbrigði á líkama og sál.  Vonandi verðið þið með á ferðalaginu - það er svo gaman að gera saman ....